archief

2008: DE DWINGENDE KLEUREN VAN RAYMOND DWARS
de nieuwe Willem de Kooning? 
  In Galerie De Coninck aan Zuidereinde 122 in ’s-Graveland wordt in de maand februari een collectie schilderijen getoond van Raymond Dwars (1973). Raymond Dwars is een talent wiens werk steeds meer in de belangstelling komt te staan en waarvan kenners zeggen dat “doorbreken” een kwestie is van tijd.De schilderijen van Dwars worden steeds vaker aangekocht door bedrijven en algemeen wordt zeer lovend gesproken over het fabelachtige kleurgevoel in de abstracte en semi-abstracte olieverven van deze nog jonge kunstenaar.     Raymond Dwars (1973) startte zijn opleiding aan de Academie in Den Haag. Na een korte periode van studie aan de Academie in Rotterdam (tekenen, schilderen, design, mode) vervolgde hij zijn opleiding aan de Academie Minerva in Groningen. Daar studeerde hij in 2000 af. Een uitnodiging voor een masterclass aan de gerenommeerde academie in Berlijn sloeg hij af omdat hij simpel gezegd aan de slag wilde gaan.Raymond Dwars is een schilder pur sang. Hij maakt gebruik van expressionistische schildertechnieken waaraan in een later stadium structuren worden toegevoegd. Hij maakt gebruik van zwarte contourlijnen die orde en diepte scheppen en de kleuren versterken. Vooral in de serie “Landschappen” komt deze werkwijze en picturale opbouw tot volle wasdom. Diverse werken uit deze serie worden in Galerie De Coninck tentoongesteld.Raymond Dwars heeft een uitgesproken en simpele mening over het ontstaansproces van een olieverf op doek. Een schilderij maken is een groeiproces van kijken en handelen, zo vertelt hij, waarbij laag voor laag in olieverf een voorstelling op het doek wordt gecomponeerd.

Kan het werk van de perfectionist Dwars kwalitatief worden vergeleken -zoals dit door sommige kunstliefhebbers wordt gedaan- met dat van die beroemde Rotterdamse Amerikaan, Willem de Kooning? De Kooning ging intuïtiever te werk en is in stilistische volmaaktheid niet te vergelijken met Raymond Dwars. Raymond zelf is veel te bescheiden om zich, op welke manier dan ook, met de grootheid Willem de Kooning te vergelijken. Maar velt u vooral uw eigen oordeel op basis van een serie van 15 werken in Galerie De Coninck.

 Het werk van de talentrijke Raymond Dwars is de afgelopen jaren nog maar mondjesmaat in Hollandse galerieën gepresenteerd. Zijn werk werd recent door een aantal bedrijven aangekocht en daar, dankzij de vaak grote formaten, prominent gepresenteerd. Een expositie in Londen is in voorbereiding.

Dwingende kleuren in stilistische volmaaktheid, een serie schilderijen van Raymond Dwars. Vanaf donderdag 1 februari in Galerie De Coninck aan Zuidereinde 122 in ’s-Graveland tot en met zondag 4 maart. Geopend van donderdag tot en met zondag vanaf 13.30 tot 15.30.

2007: De exotische wereld van I Gusti Putu Sana
2 februari 2008 openingsexpositie 
Galerie De Coninck aan Zuidereinde 122 in ’s-Graveland begint het nieuwe expositiejaar met een expositie van het werk van de Balinese schilder I Gusti Putu Sana (1945). Deze presentatie begint op zaterdag 2 februari en duurt tot en met zondag 2 maart. Na diverse buitenlandse exposities in onder andere Australië en Amerika is het de eerste keer dat de fascinerende schilderingen van Putu Sana in Nederland worden tentoongesteld.       
I Gusti Putu Sana is werkzaam op het Indonesische eiland Bali en wordt beschouwd als een belangrijk vertegenwoordiger van de nieuwe schilderschool van Pengosekan. De oude schilderstijl van Pengosekan, met daarin de verbeelding van traditionele Balinese verhalen en hindoeistische thema’s, wordt gekenmerkt door een zwart-witte toonstelling en een gedetailleerde weergave van de onderwerpen. Het werk van I Gusti Putu Sana daarentegen is een kleurige weergave van de Balinese wereld en de hindoeïstische thematiek. Daarin richt hij z’n aandacht ook vooral op de thema’s uit het dagelijks leven, de rijstbouw, het dansen in de tempel en de overweldigende Balinese natuur. 
De schildertechniek van I Gusti Putu Sana is bijzonder. De voorstellingen worden met potlood schetsmatig op papier opgezet en daarna met pen en Chinese inkt verder uitgewerkt. Met sterk verdunde acrylverf worden de inkleuringen aangebracht die zijn schilderingen een bijzondere exotische aantrekkingskracht geven. Hij schildert in alle rust op zijn balé (een open platform met zuilen en daarop een dak) midden in de vrije natuur van Bali. Inmiddels heeft I Gusti Putu Sana meerdere buitenlandse exposities achter de rug. Zo werd zijn werk niet alleen gepresenteerd op Java en Bali, maar ook in gerespecteerde galerieën in Australië en de USA (Hawaii). 
De Balinese schilderschool voert terug tot in de dertiende eeuw. Eeuwenlang lag het accent op de zogenaamde Wayang-stijl. Tot in de jaren dertig van de vorige eeuw maakten de Balinese kunstschilders hun schilderingen vooral ten behoeve van de decoratie van paleizen en hindoeïstische tempels op Bali. Mede dankzij de komst van Nederlandse schilders als Rudolf Bonnet (1895-1978), Arie Smit (1916) en Willem Hofker (1902-1981), kon het traditionele Balinese schildertalent zich op een meer expressionistische wijze ontwikkelen.Vanaf het midden van de jaren vijftig was er ook vooral een belangrijke rol weggelegd voor “The Young Artists”, een groep van enkele honderden Balinese kunstschilders die grote invloed hadden op de waardering van de Balinese schilderkunst.

Het is de eerste keer dat het werk van I Gusti Putu Sana in Nederland wordt geëxposeerd. De expositie wordt in februari op vrijdag (eerst even bellen) zaterdag en zondag gehouden van 13.30 tot 17.30 uur. Voor meer informatie zie www.galeriedeconinck.nl / 06-54985287

   
overzicht publicaties                 vorige pagina

 

 

2007: DIETER TEUSCH IN EXPOSITIEnieuwe collectie gekenmerkt door verfijning
 Dieter Teusch (1940) wordt door menig kunstcriticus als één van de meest mysterieuze hedendaagse kunstenaars benoemd. Teusch behoorde zo rond 1980 tot de kunstenaarsgroep van Joseph Beuys, Sigmar Polke, Anselm Kiefer en Berndt Zimmer. Daarna werd hij door De Nieuwe Wilden in de armen gesloten. Binnenkort wordt zijn werk, na een relatief stille periode van een kleine tien jaar, weer wereldwijd geëxposeerd. Er staan exposities op stapel in Londen en Berlijn. Vanaf zaterdag 28 juni tot en met zondag 20 juli exposeert Dieter Teusch een twintigtal stukken uit zijn nieuwe collectie in Galerie de Coninck in ’s-Graveland.     Teusch was aanvankelijk een succesvolle architect. Hij was midden dertig toen hij besloot een studie te gaan volgen aan de gerenommeerde Städel Kunst Schule in Frankfurt. Hij maakte kennis met Joseph Beuys en er ontstond een hechte vriendschap en wederzijdse waardering voor elkaars talent. Na z’n studie vestigde Teusch zich in Keulen, op dat moment naast New York één van de belangrijkste centra voor hedendaagse kunst.Amerikaanse kunstenaars exposeerden op dat moment in Duitsland, Duitse kunstenaars op hun beurt vonden hun weg naar New York. Dankzij een hechte internationale groep critici, verzamelaars, galerieën, artiesten en museum-curatoren ontstond een ijzersterke markt voor Duitse kunst, met artiesten als Joseph Beuys, Sigmar Polke, Anselm Kiefer, Berndt Zimmer en Dieter Teusch, die allen rond 1940 waren geboren. 
Niet veel later, midden jaren ’80, ontstond opwinding in de evenwichtige structuur van de Duits-Amerikaanse kunstscène toen de kunstgroep De Nieuwe Wilden zich presenteerde, die vanuit Berlijn opereerde met kunstenaars als Dokoupil, Dahn en Adamski. Al snel vestigde de internationale aandacht zich op deze groep kunstenaars en hun werken vonden hun weg naar een gretige kunstmarkt die behoefte had aan een alternatief voor de dure (en soms onbetaalbare) kunst van de oudere generatie.Al snel werd het werk van Teusch opgenomen door De Nieuwe Wilden. Dat is om twee redenen opmerkelijk, zo schrijft Fred Wagemans, voormalig curator van het Bonnefanten Museum in Maastricht. In de eerste plaats was Teusch gemiddeld 20 jaar ouder dan de leden van de groep De Nieuwe Wilden. In de tweede plaats is het werk van Teusch, afgezet tegen de zeer los opgezette impressies van de Nieuwe Wilden, zeer gestructureerd en een uiting van puur technisch vakmanschap en beheersing van diverse materialen. De jaren negentig is de periode van Teusch’ isolement en vereenzaming. De grote hectiek en media-aandacht rond de Duitse- en de New York School is getemperd. Teusch werkt gestaag door en concentreert zich in zijn kunst op de relatie tussen mannen en vrouwen en inspiratie vindt hij onder andere in Afrikaanse thema’s en motieven. Eén van zijn bekende thema’s wordt de Venus-figuur, verbeeld in een dubbele V in combinatie met een groot oog. Eind jaren negentig presenteerde hij in deze sfeer z’n reeks woestijn-beelden met gouden circels waarvoor hij internationaal veel waardering kreeg.

Teusch beseft als geen ander dat hij leeft dankzij z’n kunst, hij ziet zichzelf als een rotsblok waarop een kathedraal wordt gebouwd. Wie hij wezenlijk als persoon is, tegenover degenen die hem na staan en die hij lief heeft, dat blijft –ook voor hemzelf- relatief onduidelijk. Wie is Teusch dan eigenlijk? Teusch doorgronden is geen gemakkelijke taak voor de kunstkritiek. Men ziet hem niet als een outsider, een primitieveling of een geobsedeerde kunstenaar. Men ziet juist dat hij afgewogen en al reflecterend op zichzelf en de maatschappij te werk gaat.
Ondanks het groeiende internationale succes van Dieter Teusch, blijft hij voor menigeen een onbeschreven blad. Aan de ene kant is er waardering en aandacht, zo werden zijn schilderijen en sculpturen al in de jaren negentig aangekocht door H.J. Müller, één van de grootste internationale collectioneurs. In die tijd verschijnt ook het eerste boek over leven & werk van Teusch. Aan de andere kant blijft hij voor het grote publiek totaal onzichtbaar. Naar het waarom kon men slechts gissen. Wij weten inmiddels uit eigen ervaring dat Teusch vanuit zijn woningen, in Koln of nabij Marbella in Spanje, mentaal-fysiek nauwelijks in staat is zijn studio te verlaten. Hij kan zich niet op straat begeven omdat hij pure angst heeft aldaar te sterven. De enige veilige plaats voor hem is zijn studio. Zijn onwil/onkunde zich naar de buitenwereld te presenteren gaat zo ver dat hij ook geen foto’s van zichzelf beschikbaar stelt voor onze publiciteitscampagne. Dat doet hij niet nors of afgemeten, integendeel, hij laat ons telefonisch met een klinkende lach weten dat de laatste tien jaar ook geen foto’s van hem zijn genomen.

Teusch leeft met zijn schilderijen en sculpturen en hiermee communiceert hij naar de buitenwereld. Op een studiomuur is een spreuk van Charles Dickens bevestigd: “Ik blijf creëren in de vaste overtuiging dat mijn creaties mijn leven vertegenwoordigen, daarbij accepterend dat mijn kunstwerken bij tijd en wijle volledig bezit van mij nemen en mij weken zo niet maanden van de dagelijkse werkelijkheid zullen afzonderen.” De schilderijen van Dieter Teusch ontstaan niet uit het niets: ze vertegenwoordigen een conceptuele, planmatige en geordende aanpak. Soms alleen in olieverf, op andere momenten als combinatie van verf (olie, acryl) met andere materialen.

 
In de loop van een kleine dertig jaar heeft Teusch zijn eigen unieke vorm- en beeldtaal ontwikkeld. Deze taal is de bron van zijn eigen leven, sterker, om te kunnen leven is deze vorm- en beeldtaal feitelijk zijn onmisbare levensader. Zijn kwetsbare persoonlijkheid komt in series van tere, transparante beelden naar buiten, deels figuratief, deels abstract van opzet. Men zegt wel eens dat de schilderijen van Teusch een dubbel leven leiden. Enerzijds zijn het intrigerende kunstuitingen die worden opgenomen in een specifieke huiselijke atmosfeer van de persoon die het aankoopt. Anderzijds blijven de kunstwerken onmisbare acteurs in een doorlopende film met als titel “Het leven van Dieter Teusch”

Schilderijen van Dieter Teusch zijn wereldwijd opgenomen in de collecties van musea van moderne kunst. In Nederland had Teusch diverse grote exposities. Het Bonnefanten Museum in Maastricht heeft werk van hem aangekocht. Over leven en werk van Dieter Teusch verschenen diverse boeken en monografieën. Het aantal publicaties over zijn werk is groot.

(met dank aan Fred Wagemans)

Nieuwe werken van Dieter Teusch zullen met ingang van zaterdag 28 juni in Galerie De Coninck aan Zuidereinde 122 te ’s-Graveland worden gepresenteerd. Tevens zal voortaan bij dit soort grote exposities een jonge, veelbelovende kunstenaar worden gepresenteerd. In juni en juli is dat Bianca Bais, waarvan een vijftal schilderijen wordt tentoongesteld. Haar werken zijn intrigerende en kleurrijke percepties van de basiselementen aarde, water en vuur.

Dieter Teusch: vanaf zaterdag 28 juni tot en met zondag 20 juli Galerie de Coninck is in juni en juli geopend op zaterdag en zondag. Voor meer info: www.galeriedeconinck.nl

2007: ANA PERPINYA: POETISCH ANTWOORD OP HEDENDAAGSE HECTIEK
 Ana Perpinya (1965) is op dit moment ongetwijfeld een van de meest oorspronkelijke hedendaagse kunstenaars. In haar atelier in Barcelona (Spanje) maakt zij de laatste jaren oogstrelende impressies waarmee zij op poëtische wijze antwoorden geeft op de hectiek van het moderne leven.De schilderijen van Ana, die veelal op grote formaten zijn gemaakt, zijn boeiende bespiegelingen waarin zij beelden naast elkaar, door elkaar en over elkaar heen schildert en zo intrigerende collages componeert. Ana verbindt hedendaagse picturale elementen met beelden uit het verleden, bijvoorbeeld van auto’s of muzikanten of van een retro-wijze van kleden. Uiteindelijk is het een sfeer van nostalgie die elk van haar werken uitademt.De afgelopen jaren heeft Ana Perpinya een indrukwekkend aantal internationale exposities achter haar naam staan. Zij exposeerde in gerespecteerde galerieën in de USA (bijvoorbeeld in New York) en in Spanje, bijvoorbeeld in Madrid en Barcelona. Haar werk werd de afgelopen jaren ook tentoongesteld in de Sammer Gallery’s in Marbella, Madrid en Miami, in de Coplan gallery in Florida, de Albemarle Gallery in Londen en de Celia Gudj in Lyon.